Gjesteinnleg nr.2

Etter den MASSIVE suksessen med Anna's gjesteinnlegg på bloggen har eg invitert den høgt akta bloggaren SUSAN!!!

1,2,3, go Susan:

- Vi har spist is og libanesisk.
- Jeg har valgt meg ut to kjeder og et belte (og jeg har på alt det nye as we speak. Ser rimelig digg ut).
- Etter denne harde arbeidsdagen skal vi henge med hver våre folk, henholdsvis svenskene og jøden.



Jeg brukte Island-grrl & Joa-queen i alle bildene i fotooppgaven.

Tommelen opp

Ein mann på gata dulta meg kameratslig på skuldera og gav tommelen opp. Ida er vikar i butikken min i dag. Me er fyllesjuke, prøvar blomstrete kjolar og drikk brus. Ute er det varmt og snart skal me kjøpe is. Devendra Banhart er soundtracket. Dette blir ein bra dag.

Kval&Actionfilms venner

Kven er dykk som les som legg att kommentarar under "Anonym" eller som ikkje legg att kommentarar i det heile tatt? Er dykk kongen? Statsministeren? Bestemor? Russiske spionar? Snokete arbeidsgjevarar? Venner? Kven er Kval&Actionfilms venner? Legg igjen eit lite hei, fortell oss kva for is du likar, yndlingsfarge, favorittdyr eller noko anna fint? Ikkje vær sjenerert no.

Etterpå kan du skru på songen, lene deg tilbake og tenke på yndlingsdyret ditt. Det er viktig å ta pausar.

Faen ta heile gjengen

Avogtil er det heilt utruleg korleis franskmenn kan henge seg opp i noko så uinteressant som ein hårfarge. At folk berre kan komme bort til meg på gata å ta meg i håret etterfulgt ein kommentar om at "oj, du var blond." Eg skulle vel aldri finne på å gå bort til ein franskmann og tafse han i håret og sei "åh du var mørk og hårete!"Men somregel går det greit, og eg ler og tenker "jaja, sånn er det å være utlending." Eg er like prinsippfast som Eli hagen på dette området; eg skal halde på frisyren, uansett kor mykje besvær den skal føre med seg. Men ein dag kommenterte ein mann på nærbutikken av han ikkje likte at eg hadde mørke augnebryn og lyst hår. Kva faen for ein kommentar skal det være? Fins det noko meir random og uinteressant og plage andre med mens dei handlar mjølk og brød? Istadenfor å gi han strengestemma, berre måpa eg, og dei andre i køen lo. Faen ta heile gjengen. Eg kunne ikkje argumentert for mitt eige liv på fransk, men eg vel å slå i bordet med dette her:




Mørke augnebryn, lyst hår. Heilt rått.

I dag

I dag var det så varmt at det nesten gjorde vondt. Me gjekk og kjøpte frukt og godis, og tusla opp i skogen. Der tok me båten ut til øya. Me hadde høglesning frå Tore Renberg, klatra i trær, plukka blomar, duppa føttene i vatnet og fortalte kvarandre historiane om alle arra me har på kroppen. Me bestemte oss for å starte band til hausten, slik at me har eit prosjekt å sjå fram til. Det er viktig. Sånn var det:






To marihøner som hadde samleie på ein busk.
Anna trakka på ei brennesle akkurat når eg tok dette biletet. Difor så forskrekka.

I går

I går var me på ein fest der ein kunne kjøpe ting frå leiligheten. Me kjøpte inn vårt første kunstverk til leiligheten me flyttar inn i til hausten. Hei, framtid.
Sånn var festen. Ida var fin og ny på håret.
Kunstverken me har investert i. "Metro Woman". Det skal opp i stova.
Me kom ganske seint på festen, for me hadde klassisk familiemiddag heime med hamburgerar. Plutselig var festen slutt og me måtte gå den lange vegen heim. Me tissa i hekken og plukka blomar.

Det var den kvelden.

Då eg var ung

Eg brukar popkultur til å definere mykje av kven eg er. Det betyr vel kanskje at eg er ingen (som internett), men det er det eg gjer. Kva eg høyrer på, kva eg ser, kva eg likar, kva eg gjer. Når eg møter ein ny person gjer eg det samme. Fortell meg kva musikk du høyrer på, og eg byrjar allereie å danne meg eit slags bilete av kva person du er. Ein gong lot eg være å gå på date med ein fyr fordi han ikkje visste kva Joy Division var. Det er litt brutalt, men eg trur oppriktig ikkje me hadde nokre felles interesser (og det var kanskje ikkje basert på berre den detaljen heller).

Men, når eg likar noko, likar eg det sønder og saman. Det blir som heroin, og eg lar det fullstendig kontrollere alt eg gjer. I min "ungdom", altså seint nittital, var eg på det verste. Heile min person og kvardag vart styrt av mine idol og førebilete:

Som Spice Girls. Eg trur eg aldri kjem til å like noko så godt som eg likte Spice Girls. Eg kjem aldri meir til å kjøpe klistremerke, godteri, samlealbum, T-skjorter, plakater, dokumentarfilmar av eit band. Eg måtte ha ALT, for Spice Girls var dei kulaste, tøffaste, finaste, flinkaste eg visste om på denne planeten. Eg trengte ikkje meir enn to CD'ar i boomblasteren. Førstealbumet og andrealbumet. Det var Spice World.

Men, det gjekk over, og min neste besettelse var "Buffy the Vampireslayer". Ho kunne slåss, ho var kjærast med ein kjekk vampyr(med sjel vel og merke), ho var fin, ho var jente, ho var smart, eit perfekt idol for ein småpuppa 7.klassing. Eg bytta ut Spice Girls plakatane med Buffy-plakatar, og ikkje minst bilete av vampyrkjærasten Angel. Helene hadde eit stort innramma bilete av Angel me kunne liggje å sjå fortapt på i timesvis, når ho skulle komme på overnattingsbesøk hos meg i helgene bruka ho å ha det med seg. Eg spurte ho ein gong om eg kunne få arve det om ho skulle komme til å dø; men nei, det skulle ho ha med seg i grava (gjeld det fortsatt, Helene?). Internett var fortsatt noko ein måtte ringe til, og eg printa ut bilder eg hadde funne på nettet, og limte dei inn i skuledagbøker. Tok opp alle episodane TV-Norge viste på VHS-kassett og såg dei om og om igjen, og på leirskulen spikka eg vampyrstakar istadenfor seljefløyter.

Eg syns igrunn fortsatt av Spice Girls og Buffy er fantastisk kult. Men tapetserar ikkje rommet mitt og lagar samlealbum av den grunn. Eg syns eg var heldig som hadde så fine (heilt subjektivt) førebilete på den tida. Eg veit ikkje heilt kva ungdommen styrar med no til dags, men eg veit at hadde eg vore 12 år i dag hadde eg hata High School Musical, og elska Twilight. Men no er eg 22, og eg likar Spice Girls og Buffy the Vampire slayer.

Toppen av kul i 1998.

Sanninga

Før fest:

Etter fest:

Mystikk og mysterium

Kor befinn eg meg her:


???

Og dette er eit forferdelig dilemma:

"Om ni fick välja mellan en flygande buss som kunde ta er vart ni ville i universum eller en livs levande My little Pony som kunde prata, vad skulle ni då välja?"

Greier ikkje bestemme meg, heilt umulig. Må ha begge.

17.mai

Kven skulle tru at 17.mai-kjensla skulle komma smygande i år og? Etter at me feira MGP-seieren med gratis øl til glade nordmenn på ein bar i Belleville, våkna me dagen etterpå, og begynte å gjere det me gjer kvar søndag morgon; å leite etter mat. Me hadde høyrt rykter om pølser og is hos Sjømannskirken, så me mobiliserte alle norske krefter, og toga ut dit så fort me kunne. Der gjekk me i tog med fine bunadkledde nordmenn og flaggveiftande ungar.
Det regna, som det seg hør og bør.
Ida du er fin. Feskaren.
Ungdomsbordet.
Anna.
Familiebilete.
21 rue Raffet 4 life.
Eg prøver å ta bilete av alle saman.
Alle saman.
Far i huset.
Etterpå åt me på ei libanesisk sjappe, og me blei varme og trøtte.
Så var det tid før øl på eit stad me berre kallar for "Ingerfærplassen", for dei har verdas beste ingefærøl.
Susan og Joachim.
Eg og Ida har fått høyre at me kunne vore søstre, kunne me?
Kids, ikkje gløym hjelm.
Koslig.
Man kunne spele piano.
Ein stakkars franskmann prøver så godt han kan å synge "Ja vi elsker".
Kjærastane.
Kos.

Tips til Ann-Helen og resten av verda

Eg skulle skrive nokre Paris-tips til Ann-Helen, men og så tenkte eg at eg like gjerne kunne skrive dei på bloggen, slik at heile verda kan få lese dei, og eventuelt du som pakkar kofferten og reiser på einveisbillett til Paris etter å ha lest dette:

-Fine kafear og barer:

Cafe Cheri
Metro Belleville, 44 Boulevard de la Villette
Ein kafe med gamle skulepultar og stolar til kafebord. Fint å sitje ute i kveldinga og ta ein øl. Trådlaust internett, bra stemning, klientellet er ein blanding av studentar og gamle ringrevar.

L'Imprevu
Metro Rambuteau, 7, Rue Quincampoix
Ein mørk og krokete liten kafe, kanskje favoritten. Her fins VERDENS beste Chai Te, å leve eit liv uten å smake denne teen er bortkasta leving.

Cinquante
Metro Jaques Bronsergent, 50 rue Lancry
Fin bar med retrointeriør.Her er spesialiteten ingefærøl. Heimekoslig steming, allsang på søndagar.

Langs heile kanal St. Martin ligg også eit knippe søte kafear med unik stemning.

-Fest, konsert, & klubb:

Le Pop In
Metro Republique/Filles du Calvaire, 105 rue Amelot
Her er det alltid fest. Avslappa, bra musikk, bra folk, kald øl, svett og trangt dansegolv i helgene.

Le Truskel
Metro Grand Boulevards, 12 rue Feydeau
Ein sånn type stad ein alltid havnar opp på tilslutt, uansett kor hardt du prøvar å la være. Her er det dansing til langt utpå morgonen på kvasomhelst dag i veka. Dj'ane prøver så godt dei kan, men funkar ikkje alltid. Svett, sleezy, brunt og høg klinefaktor. Ein klassikar.

Social Club
Metro Grand Boulevards, 142 rue Montmarte
Seriøs klubbing heile natta. Dyr øl, men pytt. Mykje bra Dj'ar.

Point Ephemere
Metro Jaures, 200 quai de Valmy
Bar/klubb/kunsthall/resturant/konsertscene som ligg langs kanal St.Martin. Herlig parisidyll, festivalsteming, vår og evig lykke. Bra folk.

Andre: Rex, Bellevilloise, Noveau Casino og Bataclan for å nevene noko. Le Maroquinerie held også masse bra konsertar kontinuerlig. I Latinerkvarteret ligg også ein mystisk liten jazzklubb som heiter "Caveau de Obliettes" i 52 rue Galande.

-Mat & resturant:

Rue des Rosiers, metro St.Paul
Ei gate med ein del jødesjapper. Her finn du verdas beste falaffel. Eit must.

Laduree
Metro George V, 75 avenue des Champs Elysees
Eit hett turistmål. Her finn du alle dei franske kakene og makronane du kan drømme om. Ta deg ein kopp te og føl deg som Marie Antoinette.

La patisserie Viennoise
Metro Odeon, 8 Rue de l'Ecole Medicin
Bra plass å ete lunsj eller frokost. Salatar, supper og quiche til bra prisar. Og ein av dei finaste stadene å ete kake. Veldig parisisk.

Italiensk resturant eg ikkje hugsar navnet på,men noko typ "Bella Notte"
Metro Grands Boulevards, 26 Rue Bergere

Veldig sjarmerande italiensk resturant, greie prisar, herlig mat.

Le pain Quotidien
Metro Hotel de Ville, 20 rue de Archives
Biologisk mat. Veldig heimekoslig, for alle sit på langbord. Bra mat, søndagsfølelse.


-Shopping:

Ettersom eg stort sett berre handlar vintage, og er på "Ca va?"med alle vintageforhandlarar i byen kan eg ikkje by nokre særleg meir enn det:

FreeP Star
Metro Belleville
61 rue de la Verrerie & 8 rue Sainte Croix de la Bretonnerie
Etter mi meining er dette den beste vintagebutikken i Paris. Ca. alle kleda eg har er herifrå. Svinbillig, svinbra, gigantisk utvalg.

Episode
Metro Etienne Marcel, 16 rue Tiquetonne
Ein god andreplass. Litt dyrare, men reine, ryddige, bra utvalgte klede.

Guerrisol
Metro Barbes Rochechouart, 17 boulevard des Rochechouart
Her er det nesten gratis, men ein må leite litt meir mellom godbitane.

Kiliwatch
Metro Etienne Marcel, 64 rue Tiquetonne
Dyrt til å være vintage, men veldig mykje bra. Blanding av nytt og gammalt. Fotobøker, blad, bredt jeansutvalgt, klokker og solbriller. Solid.

Vintage Desire
Metro St.Paul, 32 rue des Rosiers
Billig og bra.

Fleux
Metro Hotel de Ville, 39 rue Sainte Croix de la Bretonnerie
Interiørhimmelen. Mykje fine snurrepiperier, lomokamera og ting du ikkje visste du trengte. Det var her eg kjøpte den fine kaninlampa mi som gjorde vinteren litt lysare.

Ellers tyt det over av designbutikkar og kjedebutikkar i området Le Marais og i Rue St. Honore. Bokhandelen på Pompidousenteret er fantastisk, avogtil går eg dit berre for å sniklese i bøkene.

Markedet ved Porte de Montreuil er også greit, men litt mykje Made in China, men det var der eg fant dei fine brillene mine:

Og selvfølgelig for turistar:
Eiffeltårnet, Centre Pompidou, Parc Buttes Chaumont, Musee d'Orsay, Louvre, Dyrehagen i Jardin des plantes, Jardin Luxembourg, Sacre Cæur, Notre Dame, Latinerkvarteret, Pere Lachaise ++++ Jardin Luxembourg

Dette er berre ein liten brøkdel av det eg kunne komme på fritt etter hukommelsen, og som eg hadde ork til å skrive ned. Det fins mange måtar å kjenne Paris på, og det her er berre måten til ei jente som likar å drikke øl i fine kjolar med kamera rundt halsen og lese bøker i parken.

Diskobølger

Eg får ikkje gå med bunaden min i morgon. Den ligg i Noreg. Stusseleg. Her er den, hei bunad:

Oda fortalte Joachim (som igjen fortalte meg) om ei nettside som heiter Tjuvlyssnat, ei side der folk sender inn morosame samtalar dei har lytta på rundt omkring i det offentlege rom. Denne gjorde ein trøtt formiddag ti hakk betre:

En pappa ~50 sitter och pratar med sin dotter ~17.
Pappan: Jag var ute med jobbet igår.
Dottern (skeptiskt): Jaha? Var var ni då?
Pappan: Först på jobbet, sen på lite olika ställen… Sturehof… (Kort tystnad) Jag gillar diskon!
Dottern (ännu mer skeptiskt): Jaha, så vad gjorde ni då?
Pappan (nöjt): Ja… jag diskade runt!
Dottern (skrämt): Pappa! Du menar väl inte att du dansade?

"Diskade rundt", fan for eit bra uttrykk. Eg og Joachim var ute å diska rundt i går, på noko så gjevt som ein Datarockkonsert. Det er ikkje akkurat nokon løyndom at me diskar rundt ein god del, dansar oss svette til sola står opp på ein kvasomhelst-dag. Mange lurar på korleis me orkar, og svaret er vel at me må, for metroen heim begynner ikkje å gå før 05.30 på morgonen. Så då er det likegreit å ha det gøy mens du er stuck, enn å ha det trasig mens du er stuck. Og her kjem den store hemmeligheten til meg og Joachim, sjølve trikset, det femte elementet, kjerringrådet, visdomen eg no skal passere vidare til dykk, som om Tyra Banks eller Yoda skulle sagt det sjølv:

(Nei, det er ikkje ecstasy)

"Du må ri bølga."

Yess. Der har du det. Ein stad mellom 02.00 og 03.00 begynner ein kanskje å fantasere om ein snuskete kebab i ein varm taxi på veg til ei mjuk seng, og det er då du må sei til deg sjølv "Du må ri bølga". Så kastar du deg ut i vill dans, rir bølga, og vips er alt musikk, dans, øl og gutar, og før du veit ordet av det er klokka neste dag, og det er berre å danse gjennom gatene heimover blant alle som er på veg til jobb.

Etter at me fant opp ri bølge-filosofien rir eg bølger heile tida. Overalt, på butikken, på postkontoret, på jobb, på gata.

Ri bølga. I alt du gjer. Det er rådet den drunkne, fortapte parisbohemen gir deg. Så skal du tilslutt få danse gjennom morgongater.

(Uffda, dette blogginnlegget vart kanskje litt psykedelisk om bunadar og bølger. Eg er heilt hundreogti altså, lovar.)

Kaptein

Eg surrar jo fælt. Alltid rotete rom, alltid forsinka, hål i alle strømpebukser og brukar alle pengane mine på øl og kjolar. Så langt i år har eg ikkje tjent meir enn nokre gratis måltid, øl og anerkjennande nikk på fotografien. For å tjene til livets opphald her i Paris tok eg jobb på ein vintagebutikk heilt spontant. Eg trur eg klagar fælt over jobben til Joachim og Anna. Uffar og okkar meg frå morgon til kveld. "Korleis var det på jobb i dag, Heidi?" "Nei det var like keisamt som i går." Men, egentlig er det litt fint. Eg jobbar heilt åleine for tida, med ein sjef som poppar inn i ny og ne. Altså er det eg som styrer skuta. For det meste er det ganske stille, på ein roleg dag kan eg telle på ei hand kor mange som kjem innom. Så eg svirrar rundt som eg vil, får venner på tebesøk, og kanskje tar med meg ein kjole eller to heim. I dag foreksempel, har eg hatt det fint:
Eg drakk grønn te. Heile kanna. Det anbefalast ikkje.
Fin bok. ("Når jeg er hos deg" av Linn Ullmann, anbefalast over ein lav sko)

Fin musikk. Django Reinhardt (bra bakgrunnsmusikk, anbefalast over ein lav sko)

Fin meg (anbefalast over ein lav sko)

I don't see what anyone can see in anyone else, but you

Eg elskar Juno sønder og saman:

Juno MacGuff: I think I'm in love with you.
Paulie Bleeker: You mean as friends?
Juno MacGuff: No... I mean for real. 'Cause you're, like, the coolest person I've ever met, and you don't even have to try, you know...
Paulie Bleeker: I try really hard, actually.

Team

Karen, som er designer har laga 2 smykkekolleksjonar som eg og Joachim tok bilde av denne veka. Eg på mandag, Joachim på tirsdag. Fine smykker, fin modell, fin dag, fin gjeng. Me gjorde mykje gøy, men bileta er ikkje framkalt enno. Karen hadde funne heilt vilt mykje gøy til stylinga, og etterpå leika me oss med denne friskusen av ei jakke:
Designeren

Fotografen

Assistenten (åh som eg trivdes med å ha Joachim til assistent "knips knips kaffi!")

Sminkøren.

Modellen gløymte me, men ho hadde tross alt vore foran kamera heile dagen.

Ambisjonar om hekk og hage

Me tok ein båt ut til ei lita øy i eit lite vatn, eg som kjem frå øya kjente meg straks heime. Me fletta kransar, åt nektariner og leste bok. Det var ein salig søndag, som søndagar skal være, og me snakka om korleis me ville bli når me blir voksne, og bestemte at me kanskje kan bli naboar og helse over hekken.







Endelig byrjar framtida å ta form; eg har kjøpt billett til Øya-festivalen. Sumaren er redda.

I love you so much it's retarded

Lørdagskveld i P-town, og eg er heime! Sjela seier at eg burde ha vore på disko, kroppen ikkje. Mmm sove. Mmbop.

Dagens kjekkas

Micheal Cera, frå Superbad, Juno og Nick&Norah's infinite playlist. Akkurat min type, tynn, sjenert, rar, full av hemmelighetar og skjulte talent.

Livets kabal-korleis leggje den?

Okei. No må eg oppsummere litt.

Paris: Eg er forelska i Paris. Du veit når du er forelska og går rundt og bær på eit heilt solsystem som snurrar i magen? Sånn har eg det med Paris. Eg kan gå på ein kvasomhelst dag og få den forelska følelsen, for byen, det livet som er her, vinen, være framand og eksotisk, kyssast av krøllete gutar med pompøse franske navn, nettene, dansinga, mørket, heile klisjeen om å være fattig kunstnar på jakt etter kjærleik, hei det er meg.

Noreg: Det er heime. Der eg kan gå frå hav til fjell på under time, ha eit språk rundt meg som eg forstår kvart einaste ord av, som eg elskar og snakke, elskar å høyre. Der har eg alle eg er glad i, det er stillhet, trygghet, vanlig, fint. Kokt torsk hos Bestemor, alt står på sin plass. Der er det ullgenser, 17.mai og bløtekake. Noreg, det er noko eg kan.

For å illustere:

Paris: ≈
Noreg: –

Me har sett på ein leilighet. Den er fin, og ligg akkurat der eg vil den skal ligge, balkong, sjarm, billig. Om me tar den betyr det Heidi i Paris Vol 2. Då er det bestemt, eit nytt år i gatene. Leiligheten er liten. Meg og Anna, kanskje Joachim. Me veit jo allereie at me bur godt ilag, det største problemet kjem til å være at det ikkje fins nokon stad å onanere. Men det skal me nok greie. Ja? Ja.

Camilla Åkrans

Elg i solnedgang

I går kveld var me i skogen og lekte. Eg fekk klatre i tre, ha vind i håret og lukte litt på graset. Susan tok bilete av meg og Joachim til privat bruk, og det var forfriskande. Etter på var me så friske at me måtte ete på McDonalds for å lande på jorda igjen.

Godt nyttår!

Hei du som sit der ute i natta og kjenner deg einsam og forlatt; ikkje fortvil, me er verre. Me burde aldri blitt skjenka denne tveegga gåva som eit webkamera er.

Strømpebuksa, ei gudegåve.

Når ein bur saman får ein vite alt det merkelige folk driv med når dei er på heimebane. Anna kommenterte ein gong at ho syns det var rart at eg alltid gjekk i strømpebukse, for det gjer eg nemleg. Så snart eg kjem innanfor døra heime sleng eg av meg kjolen og tuslar rundt i strømpebukse og genser. Derfor blei eg så glad då eg fann dette her bilete av Caitlin Shearer. Endelig nokon som set pris på det å henge heime i strømpebuksa,

LOL

Du veit når nokon snakkar til deg mens du søv, og du våknar akkurat og greier å sei noko rart i halvsøvne? Dette greide eg å sei då Joachim sa hadet til meg i dag tidleg:

Joachim:"Hadet Heidi, no stikk eg og tar eksamen!"
Eg:"GRATULERAR!"

Hodeplagg...

...er viktig.

Det var dagens fashion-report frå motemetropolen Paris. Hald deg fast for meir.

Søndagsmiddag

I strøket vårt ligg det ein mystisk liten kinaresturant med 80-talls interiør og byens beste vårrullar. Der er me nesten kvar einaste søndag, rufsete og gustne etter gårsdagens parisnatt. Avogtil syns eg nesten synd på dei som jobbar der; "Ånei, no kjem dei høgrøsta og bakfulle nordmenna igjen." Så der sit me, med den dårlige humoren som brukar å komme snikande på søndagsettermiddag av for lite søvn og for mykje moro:

udigg

Det var en ting jeg lærte av å bo i kollektiv med Johannes, det var en slags leveregel nr 1: Ikkje tabb deg ut. Jeg har desverre ikke klart å leve helt etter denne reglen, jeg har nemlig tabbet meg ut, ordentlig på tryne(bokstavlig talt)tabbing.

Det hele skjedde natt til Lørdag, jeg hadde vedtatt for meg selv at nå var det slutt på lesinga, kroppen trengte øl. Jeg var på ymse konserter og ølet var billig. litt mer øl og dans og noe sterke saker senere endte det med døden bak styret på vei hjem. Brosteinen på bakklandet fikk smake en ukristenmannsblod. Det hele var en real fadese. Jeg tabba meg ut, totalt. Nå gir jeg opp! Slik ser jeg ut om dagen:

Bygderomantikk

Her om dagen stod eg opp på eit tidspunkt som begynte på 05, og reiste langt ut på den franske landsbygda for å være assistent. Me tok pressebilete av dette bandet, som er fine, morosame og lagar fin musikk, berre høyr:

Me tok bilete i eit gammalt chateau som står tomt, falleferdig og ensomt langt ute på bygda. Der var det harepusar som hoppa rundt, fiskar som svømte i eit lite vatn, vått gras opp til knea, humler som susa rundt og marihøner som landa på jakkekragen. For meg som ikkje har sett snurt av natur sidan Januar var det som å komme til himmelen. Etter 4 mnd i smale franske gater er det sjukt å komme til ein stad som er urørt og stille. Eg vurderte å springe inn i skogen og gøyme meg og bli der for alltid. Eg plukka med meg ein bukett markblomar og syriner til leiligheten, og satt med røde kinn og sniffa på den heile vegen heim. Frisøren fant tilogmed ein kvast høy, og brukte den til å setje opp håret mitt til ein diger Marie Antoinette sveis. Eg følte meg nesten som i denne scenen her (berre at eg var der for å jobbe, såklart):

Hæ?

"Bestemmer man med Walter Benjamin det tradisjonelle kunstverket utfra begrepet aura, det ikke nærværende nærvær, så er kulturindustrien definert ved at den ikke stiller et annet prinsipp skarpt opp mot den auratiske, men konserverer den hensynkende aura, som en atmosfære som hyller alt i tåke. Slik demonstrerer den umiddelbart sitt eget ideologiske vesen."

Nå får det være nok sprøyt, jeg stikker å drikker øl!